Polowałem i upolowałem jasnego, made in Japan ZD 14-54 mm f/2.8-3.5 o bardzo ładnej głębi ostrości. Zbierałem licytowałem aż w końcu trafił w moje skromne rączki. Nie jest to nówka sztuka ale za to w zadbany bardzo dobrym stanie obiektyw o parametrach wyżej wymienionych. Co prawda dostałem go kilka godzin temu ale już widzę kolosalną różnicę, szczególnie w głębi ostrości i czasach naświetlania. Obiektyw w połączeniu z lampą Metaz’a zaczął sobie radzić w ciemnościach , szczerze to jeszcze wszystko wyjdzie w trakcie relacji z imprez, czy wesel jak i innych zabaw z fotografią ale po opiniach innych mogę potwierdzić po kilku godzinach zabawy że może być ciekawie.

Poniżej kilka bezsensownych zrobionych na szybkiego kadrów oczywiście w roli głównej ZD 14-54 mm f/2.8-3.5 dla kumających czaczę EXIF. Teraz pasuje zrobić jakiś mały plener-sesję foto gdzieś za miastem aby dogłębnie przetestować nowo nabyty obiektyw. Dodam że poniższe zdjęcia nie zostały poddane jakiejkolwiek obróbce nie licząc zmiany rozdzielczości.

EXIF: ISO-400, 80s, f/3,4, 44mm

EXIF: ISO-400, 50s, f/3, 23mm

EXIF: ISO-400, 100s, f/3,5, 51mm

EXIF: ISO-400, 30s, f/2,8, 14mm

EXIF: ISO-400, 60s, f/3,2, 31mm

EXIF: ISO-400, 80s, f/3,3, 41mm

EXIF: ISO-400, 30s, f/2.8, 14mm

EXIF: ISO-400, 60s, f/3,2, 29mm

EXIF: ISO-400, 100s, f/3,5, 54mm

Na szlaku

Sezon rowerowy w pełni, czemu by tu nie skorzystać z ładnej pogody i świeżego powietrza a przy okazji podciągnąć kondycję. Dziś bardzo totalny amatorski wypad rowerowy ze znajomymi nie pierwszy a drugi taki wypad. Nasz sprzęt to po prostu totalna komunijna amatorka, rowery jeszcze za czasów komunii naszych lub rodzeństwa ale w niczym to nam zupełnie nie przeszkadzało żeby zaczerpnąć trochę rowerowej natury. Chociaż nasz kondycja jest na poziomie lekko po za zerową to i tak szło nam całkiem nieźle, spokojnym i powolnym szlakiem przemierzaliśmy metr po metrze, jedynym minusem były tak zwane postojowe komary które nie dawały nam spokoju ale dzięki temu byliśmy chcąc nie chcąc cały czas w ruchu. Planowałem popstrykać przy okazji trochę w naturze ale towarzystwo goniło cały czas do przodu a po drugie komory bardzo dobrze w tym przeszkadzały więc uzbierało się tylko kilka fotek. 

A że ostatnio gust mi się zmienił więc szukałem czegoś prostego, bez jakiś bajerów, kolorów, wypasionej grafiki i tego typu innych tak zwanych udogodnień nic innego mi się nie spodobało jak obecny motyw który tu widzicie autorstwa LeBen‘a. Smooth bo tak nazywa się oficjalnie motyw który zagościł na moim blogu zainspirował mnie swoją prostotą o której wcześniej wspominałem oczywiście nie obeszło się bez drobnych modyfikacji, przy okazji pozbyłem się kilku zbędnych wtyczek i zaktualizowałem w końcu WP oraz kilka innych wtyczek.
Dla już pewnie nie licznych fanów mojego bloga przygotowałem FanPage na facebook’u który to ostatnimi czasy nabiera na popularności co widać po innych stronach czy blogach. Tych co pamiętają o starym bodku info zachęcam do klikania w słynny już na całym świecie przycisk Lubie To! .
Dodam jeszcze w ramach przypomnienia oraz dodaniu do historii bloga poprzednie wdzianka bloga.

Pierwsze kroki z WordPress'em

Rok 2008

Blog Bodek w 2009 roku

Identyfikator

Ukończyłem kurs fotografowania i filmowania podczas celebracji liturgicznej, tak nazywa profesjonalnie owa żółta plakietka na załączonym obrazku. Na kurs polowałem już kilka miesięcy i w końcu nadarzyła się okazja. Parafia do której należę wysyłała na kurs fotografii i filmowania do Tarnowa. Wystarczyło mieć skierowanie od parafii oraz skontaktować się z Tarnowem w celu potwierdzenia uczestnictwa w kursie. Dodatkowo wymagali dwóch fotografii oraz darowizny w wysokości 50zł. Kurs odbywał się w soboty od 9 do 13 i trwał aż albo tylko dwa bite dni. Z myślą na przyszłość pasowało by mieć ową plakietkę, bo kto wie może kiedyś tak jak planuję zajmę się fotografowaniem par młodych i uwiecznieniem ich życiowej decyzji. Nie będę owijał w bawełnę ale już za sobą mam dwa weseliska a i już w październiku szykuje się kolejne. Nie są to Bóg wie jakie zlecenia, po prostu znajomi znajomych którzy chcą trochę zaoszczędzić na pamiątce w postaci zdjęć a ja dzięki temu mogę się trochę podszkolić.

Wracając do kursu fotografii to wiało trochę nudą, to co najważniejsze oraz to co chciałem się dowiedzieć spokojnie na to wystarczyła by godzina lub dwie. Jadąc na taki kurs chciałem się dowiedzieć co mogę a co nie, gdzie mogę się posunąć jak ma się zachować aby nie przeszkodzi duchownemu w prowadzeniu liturgii. Wszystkiego się dowiedziałem ale tak na prawdę wszystko zależy od duchownego który prowadzi daną liturgie, to z nim się wszystko ustala. Najlepiej podejść godzinę przed weseliskiem lub dzień przed i zapytać się wprost co mogę a co nie. Jak się dowiedziałem na kursie nie wszyscy duchowni życzą sobie lampy, a bez lampy na mich kitach nie za bardzo dam radę bo co to za frajda focić na najwyższym ISO same szumy i nic więcej. Drugą metodą jest poproszenie duchownego o włączenie wszystkich możliwych świateł w kościele ale to wiąże się z kosztami, no chyba że kościół jest jasny to jeszcze człowiek jakoś to przeżyje. Tak na prawdę jak by się uparł to plakietka która ma zezwalać na fotografowanie podczas celebracji liturgicznych mało co się przyda, no chyba że trafi się nam jakiś uparty proboszczu który bez tego nie dopuści do uwiecznienia przyszłych małżonków. A słuchy ostatnio dochodzą mnie takie że kilka już parafii tego wymaga i zdarzyło się że para młoda nie miała pamiątki. No cóż tak czy siak myślę że warto było poświęcić  2 weekendy na zrobienie takiego kursu. Dodam że na kursie było ponad 200 osób, wśród nich amatorzy tacy jak ja i profesjonaliści którzy zajmują się tym zawodowo kto wie może i ja kiedyś dołączę do grona tych zawodowych. A tym czasem nic innego mi nie pozostaje jak zbierać doświadczenia i sprzęt bez którego ani rusz.

Tak na marginesie myślę że w ciągu kilku miesięcy uda mi się uruchomić (zmodernizować) moje folio które już czeka kilka bitych miesięcy. Pojawią się również zdjęcia z wesel jak i nie tylko, obecnie jestem w trakcie obróbki ładnej sumki zdjęć starych jak i nowych które jeszcze nie ujrzały światła dziennego. To wszystko będzie można zobaczyć na moim folio: www.maciejbadowski.pl

Jak na razie idzie nam bardzo dobrze, z małymi awanturami odnośnie brudnych ciuchów, obiadów, czy sprzątania.
Tak w ogóle to nasze serduszka szybko się połączyły i wszystko wychodziło zawsze w trakcie jakie to jest to nasze drugie JA, te nasze plus i minusy. Chodź nie zawsze jest kolorowo w naszym związku to i tak staramy się razem, wspólnie rozwiązywać nasze codzienne problemy które z pewnością ma nie jeden z nas. Tak czy siak nadarzyła mi się Wielka okazja żeby się w końcu ustatkować to czemusz to miał bym jej nie wykorzystać, zwłaszcza że druga połówka spełnia wszystkie moje wymagania z małymi minusami rzecz jasna bo kto ich nie ma ;).

A więc tym o to wpisem żegnam Was w tym roczku i oby następny był lepszy zarówno w blogowaniu jak i w życiu codziennym. Po nowym roku postaram się coś naskrobać bo blog mimo wszystko będzie istniał. Szczęśliwego Nowego Roku.

Gródek

Zbieram się do pisania tego wpisu już ponad ładny tydzień, jakoś weny brak. Wakacje już dano się skończyły krótkie bo krótkie ale dobre i te 2 tygodnie wolnego od pracy i jakichkolwiek obowiązków. Miał być wypoczynek, oderwanie się od wszystkiego co na co dzień człowiek robi i było tak. Było jednym słowem czyste lenistwo, aż za dużo tego ale nie narzekam było sympatycznie elastycznie. W sumie miałem przez ten czas zaliczyć góry, ale niestety jakoś nie dałem rady, była woda woda i jeszcze raz woda no i oczywiście u boku kobiety co mnie chyba najbardziej cieszy z tego wszystkiego. Aparat miałem przy sobie ale nie za bardzo pogoda nam dopisała. Nie chwaląc się byłem pod namiotem w Gródku nad Dunajcem bite 3 dni czystego relaksu u boku kobiety  ale pech chciał że w drugi dzień pogoda odmówiła współpracy i pozostało nam tylko siedzieć i leniuchować w namiocie.

Kolejne dni urlopu to w dalszym ciągu woda Wilcza Wola i Chańcza  bo tylko na to człowieka było stać aby wypocząć nad Polskimi wodnymi zalewami zwłaszcza że było nie daleko. Zdjęć przywiozłem tylko to co widać, nic specjalnego jednym słowem, ale jak by nie patrzył o to chodziło aby odpocząć oderwać się od życia codziennego. Teraz już człowiek żyje tym co przed wypoczynkiem i powoli oswaja się z tą szarą brudną rzeczywistością.

Chańcza

Zresztą jadąc na narty w planach miałem zobaczyć jak to jest i czy mnie to wciągnie i szczerze powiem że mnie to wciągnęło mimo iż glebę zaliczyłem nie jeden raz.
Moim stokiem treningowym był OSiR w Gorlicach, jest tam kilka fajnych stoków dla początkujących i dla zaawansowanych narciarzy no i jest tam w miarę tanio z tego co mówili mi znajomi porównując inne ośrodki. Wypożyczenie sprzętu narciarskiego wyniosło mnie 30 zł na wyciąg nawet się nie pchałem z moimi umiejętnościami. Co tu dużo mówić zabawa jest przednia i polecam to miejsce, mało ludzi (jak na dzień dzisiejszy) mniejszy stres.

OSiR Gorlice

Korzystając z chwili kiedy znajomi bawili się na większych stokach troszkę popstrykałem zdjęć z tamtej okolicy. Tak na prawdę nic specjalnego kilka pstryków ze spaceru.

Usuwając mój cały dorobek blogowania chciałem odświeżyć i wprowadzić porządek na blogu ale jak na razie opornie mi to idzie, częste zmiany wyglądu a mało wpisów. Obiecuje się jednak poprawić w nadchodzącym Nowym Roku. Więc bez wątpienia rok 2008 to dużo zmian na blogu, w życiu prywatnym poza fotografią nic specjalnego wartego uwagi się nie wydarzyło, nadal pracuję tam gdzie pracowałem niestety nie awansowałem ani nie dostałem podwyżki ;), teraz dzięki kryzysowi na rynku światowym pozostaje sobie tylko życzyć aby utrzymać dalej pracę.
Plany na 2009? chyba nie da się tak do końca nic zaplanować, przynajmniej w moim przypadku planowanie przyszłości odpada, ale z pewnością nie zamierzam już nic kombinować z blogiem no i dalej pisać te moje wypociny, pewnie większość wpisów będzie odnośnie fotografii, będzie dużo zdjęć ale nie zabraknie wpisów odnośnie WordPress’a czy z życia prywatnego.

Szczęśliwego Nowego 2009 Roku Panie i Panowie aby żyło nam się lepiej niż do tej pory i jak najwięcej miłości!