Identyfikator

Ukończyłem kurs fotografowania i filmowania podczas celebracji liturgicznej, tak nazywa profesjonalnie owa żółta plakietka na załączonym obrazku. Na kurs polowałem już kilka miesięcy i w końcu nadarzyła się okazja. Parafia do której należę wysyłała na kurs fotografii i filmowania do Tarnowa. Wystarczyło mieć skierowanie od parafii oraz skontaktować się z Tarnowem w celu potwierdzenia uczestnictwa w kursie. Dodatkowo wymagali dwóch fotografii oraz darowizny w wysokości 50zł. Kurs odbywał się w soboty od 9 do 13 i trwał aż albo tylko dwa bite dni. Z myślą na przyszłość pasowało by mieć ową plakietkę, bo kto wie może kiedyś tak jak planuję zajmę się fotografowaniem par młodych i uwiecznieniem ich życiowej decyzji. Nie będę owijał w bawełnę ale już za sobą mam dwa weseliska a i już w październiku szykuje się kolejne. Nie są to Bóg wie jakie zlecenia, po prostu znajomi znajomych którzy chcą trochę zaoszczędzić na pamiątce w postaci zdjęć a ja dzięki temu mogę się trochę podszkolić.

Wracając do kursu fotografii to wiało trochę nudą, to co najważniejsze oraz to co chciałem się dowiedzieć spokojnie na to wystarczyła by godzina lub dwie. Jadąc na taki kurs chciałem się dowiedzieć co mogę a co nie, gdzie mogę się posunąć jak ma się zachować aby nie przeszkodzi duchownemu w prowadzeniu liturgii. Wszystkiego się dowiedziałem ale tak na prawdę wszystko zależy od duchownego który prowadzi daną liturgie, to z nim się wszystko ustala. Najlepiej podejść godzinę przed weseliskiem lub dzień przed i zapytać się wprost co mogę a co nie. Jak się dowiedziałem na kursie nie wszyscy duchowni życzą sobie lampy, a bez lampy na mich kitach nie za bardzo dam radę bo co to za frajda focić na najwyższym ISO same szumy i nic więcej. Drugą metodą jest poproszenie duchownego o włączenie wszystkich możliwych świateł w kościele ale to wiąże się z kosztami, no chyba że kościół jest jasny to jeszcze człowiek jakoś to przeżyje. Tak na prawdę jak by się uparł to plakietka która ma zezwalać na fotografowanie podczas celebracji liturgicznych mało co się przyda, no chyba że trafi się nam jakiś uparty proboszczu który bez tego nie dopuści do uwiecznienia przyszłych małżonków. A słuchy ostatnio dochodzą mnie takie że kilka już parafii tego wymaga i zdarzyło się że para młoda nie miała pamiątki. No cóż tak czy siak myślę że warto było poświęcić  2 weekendy na zrobienie takiego kursu. Dodam że na kursie było ponad 200 osób, wśród nich amatorzy tacy jak ja i profesjonaliści którzy zajmują się tym zawodowo kto wie może i ja kiedyś dołączę do grona tych zawodowych. A tym czasem nic innego mi nie pozostaje jak zbierać doświadczenia i sprzęt bez którego ani rusz.

Tak na marginesie myślę że w ciągu kilku miesięcy uda mi się uruchomić (zmodernizować) moje folio które już czeka kilka bitych miesięcy. Pojawią się również zdjęcia z wesel jak i nie tylko, obecnie jestem w trakcie obróbki ładnej sumki zdjęć starych jak i nowych które jeszcze nie ujrzały światła dziennego. To wszystko będzie można zobaczyć na moim folio: www.maciejbadowski.pl

Multimedia

W końcu minęły dwa lata umowy o mój mega szybki 1 mego-wy internet z Multimedią, koniec umowy to nowe promocje i w końcu mogę przepisać umowę na siebie a nie tak jak dotychczas internet stał w papierach na mojego ojca (będę mógł sobie odliczyć od podatku w przyszłym roku). Niestety podniecałem się tym wydarzeniem to póki nie zacząłem podpisywać  nowej umowy i wybierając opcję 6Mb/s. Miła i uprzejma pani uprzedziła mnie o fakcie iż nie wiadomo czy moje łączę wytrzyma taką prędkość więc kazała zlecić technikom telekomunikacji czy taka opcja u mnie da radę. Póki technicy mieli to sprawdzić (około 3 dni) pani zaproponowała mi umowę w dalszym ciągu 1Mb/s, tym razem nie za 55zł jak płaciłem przez ostatnie dwa lata a za 25zł. Więc pomyślałem czemu nie to przecież tylko 3 dni do póki technicy nie zrobią swojego, bo jak tylko będzie się dało to można zrobić tak zwaną cesję umowy.

Trzy dni mijały i ani “be” ani “me” ze strony multimedii, więc wybrałem się sam z zapytaniem co i jak z moim 6Mb internetem. Pani znowu miła była i nie wie czemu technicy jej jeszcze nie dali znać ale zagwarantowała mi że na drugi dzień ktoś zadzwoni, no nic podziękowałem i wyszedłem z nadzieją na jutro.  Tak jak pani obiecała telefon był, niestety ze złą wiadomością iż moje 6Mb rozsadzi moją linie telefoniczną, ale pani z żartem podpowiedziała aby pytać za rok (ni to się śmiać ni to płakać). No nic nie da się to się nie da ale czemu to dokładnie się nie dowiedziałem, szczęście w nieszczęściu sąsiadowi też kończyła się umowa o internet i też poleciał z nadzieją na szybsze łączę ale rozczarował się tak samo jak ja. Już tłumaczę dla czemu nie będzie 6Mb/s, ponieważ nasze osiedla domków jednorodzinnych jest pierwszym klientem multimedii i wiszą tak zwane stare druty. Wstyd i hańba taka firma a nie dba o swoich pierwszych klientów za miast starych drutów mogli by nasze łącza wyposażyć w światłowody. Gdy na okolicznych wioskach nie było jeszcze internetu to jak na złość teraz mają tam światłowody i wyciągają z nich po 10Mb/s, a ja jako dumny mielczanin niestety nie mogę wyciągnąć nawet 2 Mb/s totalna porażka. A najśmieszniejsze jest to że podpisałem umowę już na 2 lata, ale jak by nie patrzył to i tak raczej innego źródła bym nie znalazł, pozostaje mi tylko pytać w przyszłym roku.

Jak na razie idzie nam bardzo dobrze, z małymi awanturami odnośnie brudnych ciuchów, obiadów, czy sprzątania.
Tak w ogóle to nasze serduszka szybko się połączyły i wszystko wychodziło zawsze w trakcie jakie to jest to nasze drugie JA, te nasze plus i minusy. Chodź nie zawsze jest kolorowo w naszym związku to i tak staramy się razem, wspólnie rozwiązywać nasze codzienne problemy które z pewnością ma nie jeden z nas. Tak czy siak nadarzyła mi się Wielka okazja żeby się w końcu ustatkować to czemusz to miał bym jej nie wykorzystać, zwłaszcza że druga połówka spełnia wszystkie moje wymagania z małymi minusami rzecz jasna bo kto ich nie ma ;).

A więc tym o to wpisem żegnam Was w tym roczku i oby następny był lepszy zarówno w blogowaniu jak i w życiu codziennym. Po nowym roku postaram się coś naskrobać bo blog mimo wszystko będzie istniał. Szczęśliwego Nowego Roku.

G Data 2010

Zgodnie z obietnicą G Daty dostałem przedpremierową wersję ich programu antywirusowego którego zresztą opisałem kilka wpisów wcześniej. Dokładnie 28 sierpnia dostałem maila o możliwości pobrania G Data InternetSecurity 2010, grzechem było by nie pobrać i nie przetestować programu, zwłaszcza ze w nowej wersji oprogramowania antywirusowego spodziewałem się kilku poprawek. W dodatku w doręczonym do mnie mailu napisali czarno na białym że ich produkt został wzbogacony/poprawiony/udoskonalony między innymi w: rekordową wykrywalność wirusów, listy zaufanych programów – Whitelisting, minimalne obciążenie podczas pracy systemu, intuicyjny interfejs użytkownika z technologią OneClick, szybsze skanowanie – Fingerprinting, podgląd obciążenia systemu.

Tak jak napisali tak się stało, w końcu G Data warta uwagi, nowy wygląd programu i co najważniejsze mniejsze obciążenie dla systemu. Tak na prawdę kolorowo dalej nie jest, dalej pozostało skanowanie przed pobraniem pliku lub przed oglądnięciem strony zawierającej na przykład zdjęcia. To chyba największy minus tego programu, co prawda da się zmniejszyć limit do 1 MB ale mimo wszystko przeglądanie strony zawierającej zdjęcia jest wręcz masakrycznie wkurzające. Na szczęście należę do osób cierpliwych więc owy problem jest dla mnie już praktycznie codzienny, wręcz idzie się przyzwyczaić.

G Data 2010 Nowy Wygląd

Jak widać na powyższym załączonym obrazku zmienił się całkowicie wygląd programu, pojawił się miernik obciążenia systemu i samego programu. Co najciekawsze obciążenie systemu w Windows 7 spadło i to znacznie, w Viście również ale mimo wszystko G Data obciąża siódemkę mniej niż Vista.

Obciążenie Pamięci - Windows 7

Obciążenie Pamięci - Windows Vista

Menadżer Zadań - Monitor G Data (Windows Vista)

Program zasługuje na małe słowo uznania, coś zrobili coś nowego wprowadzili i jest teraz całkiem sympatycznie, oczywiście mowa tu o korzystaniu z Windows-a 7 i G Daty 2010 bo jednak jak by nie patrzył na Viście program wypada dużo gorzej a najciekawsze jest to że producenci  oprogramowania zalecają system Windows XP oraz Vista a o Windows-ie siódemce ani słowa.

Dni Mielca 2009

Przedstawiam Wam małą fotorelacje z Dni Mielca, małą ponieważ zdjęć nie uzbierało się dużo nie było za bardzo co i kogo pstrykać. Ale jak by nie było uzbierało się 26 zdjęć z owej imprezy, a ja jako dumny Mielczanin nie mogłem odstawić imprezy na bok i jej nie sfotografować. Fotorelacja z drugiego dnia imprezy czyli z niedzieli bo tradycyjnie w pierwszy dzień pogoda za bardzo nie dopisała. Na zdjęciach między innymi zobaczycie takie zespoły jak ABBA Cover oraz gwiazdę wieczoru Budkę Suflera miedzy czasie wystąpili również Tadeusz Drozda i Gabi Gold. Zdjęcia oczywiście w galerii jak i również w dalszej części wpisu.

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Dni Mielca 2009

Gródek

Zbieram się do pisania tego wpisu już ponad ładny tydzień, jakoś weny brak. Wakacje już dano się skończyły krótkie bo krótkie ale dobre i te 2 tygodnie wolnego od pracy i jakichkolwiek obowiązków. Miał być wypoczynek, oderwanie się od wszystkiego co na co dzień człowiek robi i było tak. Było jednym słowem czyste lenistwo, aż za dużo tego ale nie narzekam było sympatycznie elastycznie. W sumie miałem przez ten czas zaliczyć góry, ale niestety jakoś nie dałem rady, była woda woda i jeszcze raz woda no i oczywiście u boku kobiety co mnie chyba najbardziej cieszy z tego wszystkiego. Aparat miałem przy sobie ale nie za bardzo pogoda nam dopisała. Nie chwaląc się byłem pod namiotem w Gródku nad Dunajcem bite 3 dni czystego relaksu u boku kobiety  ale pech chciał że w drugi dzień pogoda odmówiła współpracy i pozostało nam tylko siedzieć i leniuchować w namiocie.

Kolejne dni urlopu to w dalszym ciągu woda Wilcza Wola i Chańcza  bo tylko na to człowieka było stać aby wypocząć nad Polskimi wodnymi zalewami zwłaszcza że było nie daleko. Zdjęć przywiozłem tylko to co widać, nic specjalnego jednym słowem, ale jak by nie patrzył o to chodziło aby odpocząć oderwać się od życia codziennego. Teraz już człowiek żyje tym co przed wypoczynkiem i powoli oswaja się z tą szarą brudną rzeczywistością.

Chańcza

Kozubnik

Sobotni plener, plener nie byle jaki bo miejsce nie byle jakie. Tym razem poszliśmy na całość i odwiedziliśmy chyba jedno z największy w Polsce opuszczonych miejsc. Mowa będzie o Kozubniku Zespole Domów Wypoczynkowo Szkoleniowych HPR Porąbka-Kozubnik. Owy ośrodek wypoczynkowy znajduje się jakieś 200km od mojego miejsca zamieszkania ale mimo to gra była warta świeczki. Miejsce nazywane również przez niektórych jako Polski Czarnobyl, przez napotkanego przechodnia (pytając się o drogę) nazwany Czeczenią istną ruiną ale nas to nie odstraszyło wręcz przeciwnie ;). Co najciekawsze jak się później okazało dużo turystów przyjeżdża zobaczyć pozostałości po dawnym ośrodku wypoczynkowym. Spędziliśmy tam prawie cały dzień łażąc i pstrykając co nam w obiektyw wpadnie.

Wspólnie stwierdziliśmy że musiało tu być na prawdę zajebiście, wokół ośrodka góry, cisza spokój w dodatku strumyk płynący przez teren ośrodka wypoczynkowego jednocześnie rozdzielając teren na równą połowę aż by tu się chciało przyjechać i wypocząć. Ciekawostką jest również to że ośrodek był samowystarczalny miał swoją własną oczyszczalnię ścieków, lekarzy, własne ujęcie wody, awaryjny system zasilania czyż jest drugie takie miejsce w Polsce? chyba nie w każdym razie nie słyszałem o takim miejscu. Czas upadłości kurortu to rok 1996, oczywiście przez długi w jakie wpadł właściciel. Wyczytałem że były jeszcze szanse na jego uratowanie ale to była tylko cicha nadzieja która jak się okazuje nie wypaliła, a szkoda albo i nie szkoda bo mógłby być wspaniały ośrodek wypoczynkowa a tak to jest pięknym miejscem opuszczonym dla ludzi szukających wrażeń, czyli coś dla mnie/nas. Więcej informacji znajdziecie na temat tego ośrodka  na wiki. Dodam tylko tyle że miejscówka jak już wcześniej wspomniałem warta obczajenia, szczególnie jak ktoś lubi takie klimaty jak ja, zwłaszcza że człowiek musiał wstać o 5 rano i grzać się w korkach w upalny dzień.
W sumie pogodę mieliśmy wymarzoną nie licząc tego że było strasznie gorąco i słońce prażyło jak głupie dla tego niektóre zdjęcia są przepalone przez słoneczko. Zdjęcia tradycyjnie możecie zobaczyć poniżej lub w galerii.

1234►

Schron Kolejowy

Przedstawiam Wam kolejny mały niedzielny plenerek, w sumie odwiedziliśmy trzy miejsca w tym dwa zupełnie nie planowane. Pierwszym (planowanym) miejscem był schron kolejowy w Stępinie z okresu II wojny światowej, bodajże w poprzednim roku byliśmy tam ale niestety nie wpuszczono nas gdyż iż ponieważ wojsko w tym czasie miało szkolenie więc postanowiliśmy ponownie zawitać w tym roku wcześniej upewniając się czy obiekt jest dostępny dla turystów na stronie internetowej frysztak.pl. Jakoś szczerze spodziewałem się czegoś lepszego po tym schronie, po za kawałkiem tunelu i betonu nic innego niestety nie ma. Brak jakichkolwiek gadżetów, pamiątek, pozostałości po wyposażeniu schronu nie ma! i pewnie nie będzie a szkoda bo to chyba przyciąga turystów w tym i mnie.

Będąc w okolicy oczywiście miejsce polecam, ale żeby gonić z połowy polski aby zobaczyć kawałek tunelu i betonu to na pewno nie uśmiechało by mi się, jedyną pocieszającą informacją jest to że tereny w okolicy są świetne. Mam na myśli tereny górzyste a widoczki przyciągają uwagę. Właśnie jadąc już od owego schronu wyszukaliśmy na nawigacji ciekawych miejsc, było ich tam trochę ale naszą uwagę przyciągnęła wieża widokowa w Głobikowej oraz znajdujący się obok 3o tonowy dinozaur który “ryczy”. Z myślą iż widoczki niczego sobie można by było z tej wieży szczelić nie jedną panoramkę więc pojechaliśmy tam. Na miejscu okazało się że jednak nie będzie tak pięknie, grupa turystów która okupowała ową wieże nie pozwoliła nam nawet rozłożyć statywu, zresztą konstrukcja tej wieży była tak durna że nie dało się zrobić się za bardzo panoramy bo w kadr wcinała by się konstrukcja wieży lub jakieś główki turystów. Ale żeby nie było szczeliłem kilka zdjęć które następnie połączyły się w całość i coś nie coś wyszło, wszystkie zdjęcia były robione z ręki bo jak już wcześniej wspomniałem nie dało się rozłożyć statywu.
Kolejną naszą abstrakcją turystyczną wracając do domu miała być opuszczona żwirownia w Dębicy ale idąc do celu napotkaliśmy most kolejowy w Dębicy a że do żwirowni był jeszcze kawałek drogi to zostaliśmy przy opcji uproszczonej i obstrykaliśmy most a właściwie to jego konstrukcję która to właśnie przykuła naszą uwagę.
Zdjęcia z całego niedzielnego pleneru możecie zobaczyć poniżej, a ciekawych świata tak zwanych ukrytych danych zdjęć (EXIF) zapraszam do galerii: Schron Stępina, wieża w Głobikowej, most w Dębicy.

Schron kolejowy Stępina – Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Schron Kolejowy Stępina-Cieszyna

Wieża w Głobikowej

Wieża widokowa w Głobikowej

Ryczący 30 tonowy dinozaur w Głobikowej

Panorama z wieży widokowej w Głobikowej

Panorama z wieży widokowej w Głobikowej - wiem wiem pod słońce ;)

Panorama z wieży widokowej w Głobikowej

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy (HDR)

Most kolejowy w Dębicy (HDR)

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Most kolejowy w Dębicy

Screen Liftingu

Tak coś mnie ostatnio tknęło aby odświeżyć trochę mojego bloga pod względem wizualnym. I jak pomyślałem tam zrobiłem. W moje rączki wpadł motyw (theme) o nazwie LightWord autorstwa Andrei Luca oczywiście nie obeszło się od kilku modyfikacji oryginalnego motywu. Dodałem trochę kolorów oraz rozciągnąłem go odpowiednio na swoje potrzeby. Motyw urzekł mnie swoją prostotą i elegancją, po drobnych modyfikacjach dość sympatycznie wygląda i się prezentuje, przynajmniej tak mi się wydaje. Wspomnę też o mojej galerii a właściwie planach co do niej, o tuż już niebawem będziecie mogli zobaczyć w galerii exif-y do zdjęć. Nie będzie to dotyczyło zdjęć które już są dodane a tych które będą dodawane bo jakoś nie chce mi się od nowa obrabiać zdjęć z danymi exif i od nowa ich wgrywać na serwer.  Przykład takiej galerii możecie zobaczyć w albumie Elewator – Kozłów. A jak Wy oceniacie nowy wygląd mojego bloga? może macie jakieś ciekawe pomysły?.

Poprzedni wygląd Bloga